نام دوره:ارتباطات سازمانی                ساعت دوره: 12 ساعت

فهرست مطالب

1-  اهداف رفتاری

2-  تعریف ارتباطات

3-  هدف از برقراری ارتباط

    الف- بولمن و دیل

4-   فرآیند ارتباطات

    الف- مدل ارسطو

    ب- مدل هارولدلاسول

    ج- مدل دیوید برلو

    د- فرستنده یا منبع

    ه- پیام

    و- کانال

    ز- گیرنده

    ح- مدل بدیانز

5-    انواع ارتباطات

    الف- ارتباطات بین افراد

    ب- ارتباطات سازمانی

    ج- ارتباط یک جانبه و ارتباط دو جانبه

    د-ارتباط  کلامی و غیر کلامی

6-    شبکه های ارتباطی

7-    اثربخشی ارتباطات

    الف- ویژگی های اثربخشی ارتباطات میان فردی

    ب- گشودگی

    ج- همدلی

    د- حمایتگری

    ه- مثبت گرایی

    و- تساوی

8-   موانع ارتباطی

    الف- موانع خارجی  و موانع داخلی

    ب- موانع انسانی- سازمانی- فنی

    ج- موانع 16 گانه ارتباطی

    د- موانع مربوط به تمام زمینه ها

9-    بهبود اثر بخشی ارتباطات

10-  توصیه ها

11- منابع

12- خود آزمایی

تعریف ارتباطات

ارتباطات، فرایندی است که موجب انسجام و پیوند افراد در جهت دستیابی به اهداف سازمان می گردد.

واژه ارتباط بسیار انتزاعی است.

ارسطو، فیلسوف یونانی شاید اولین اندیشمندی باشد که 2300 سال پیش نخستین بار در زمینه ارتباط سخن گفت .

او در کتاب مطالعه معانی بیان (ریطورتما) در تعریف ارتباط می نویسد:

ارتباط عبارت است از جستجو برای دست یافتن به کلیه وسایل و امکانات موجود برای ترغیب و اقناع دیگران

در فرهنگهای لغات، ارتباطات بصورتهای زیر بیان شده است:

- در فرهنگ لغات آریان پور، معادلهای ارتباط شامل گزارش، ابلاغیه، اطلاعیه، نقل و انتقال، مراوده، اخبار، مشارکت و مکاتبه است.

- در فرهنگ فارسی معین ارتباط به صورت زیر تعریف شده است: ارتباط از نظر لغوی واژه ای است عربی، از باب افتعال که در فارسی بصورت مصدری و به معنای پیوند دادن، ربط دادن و به صورت اسم مصدر، به معنی بستگی، پیوند پیوستگی و رابطه استعمال می شود.

- در کتاب فرهنگ مدیریت تعاریفی چون: نقل و انتقال اطلاعات، دیدگاهها، نگرشها یا احساسات فرد یا گروهی به فرد یاگروه دیگر است.

ارتباط از واژه لاتینی (communis) به معنی مشترک ریشه گرفته است. لذا کلماتی چون جامعه، عمومی و مشترک نیز با آن ریشه یکسان دارند.

مبنای نظری ارتباط، در تحقیق حاضر تعریف زیر می باشد:

ارتباطات عبارتست از کلیه فعالیتهای گفتاری، نوشتاری و کرداری ( حرکتی ) که برای انتقال معنی و مفهوم و یا اثر گذاری و نفوذ بر دیگران بکار گرفته می شود.