نام دوره: اصول برقراری ارتباط با بیمار                       ساعت دوره: 22ساعت

فهرست مطالب

1- اهداف رفتاری

2- مقدمه

3- ارتباط

     الف- تعريف ارتباط

     ب- اجزاي فرآیند ارتباط

      ج- سطوح ارتباط

     د- اشکال ارتباط 

4- عوامل مؤثر در ارتباط

5- موانع ارتباط

6- فرآیند پرستاري و ارتباط

      الف- بررسي و شناخت

7- مصاحبه

      الف- زمان و مکان مصاحبه

      ب- شروع مصاحبه

      ج- کسب اطلاعات ويژه

      د- روش هاي مصاحبه

     ه- ختم يک مصاحبه

8- ثبت ارتباط

9- ارتباط کلامي معيوب

10- برقراري ارتباط با بيماران با نيازهاي ويژه

     الف- مشکلات بينايي

     ب- مشکلات شنوايي

     ج- موانع فيزيکي

11- مراحل ارتباط پرستار و بيمار

     الف- مرحله معرفي يا آشنايي

     ب- مرحله اجرا

     ج- مرحله پايان

12- عقد قرارداد با بيمار

13- ارتباط پرستار با ساير اعضاي تيم بهداشتي

14- نكات كليدي بحث

15- منابع

16- خود آزمایی

مقدمه :

  ارتباط عبارت است از: فرآیند انتقال پيام از فرستنده به گيرنده مشروط بر آنکه محتواي مورد انتقال از فرستنده به گيرنده منتقل شود و يا بالعکس کامل ترين طرح فرآیند ارتباط با هشت عنصر شامل: "منبع پيام،رمز گذاري، پيام به صورت رمز، وسيله و يا کانال ، پارازيت ، رمز خواني ، مقصد پيام  و باز خورد" مطرح مي شود. ارتباط بهداشتي  شامل: "کاربرد مفاهيم و نظريه هاي ارتباطي در ارتباطات متقابلي است که ميان افراد در موضوعات مرتبط با سلامتي رخ مي دهد". اگرچه برقراري ارتباط، فعاليتي روزمره است و مهارتهاي مربوط به آن ممکن است ساده به نظر برسد، اما کيفيت ضعيف ارتباط بين کارکنان بهداشتي و خدمت گيرندگان  با در

نظر گرفتن پديده هايي همچون  پارازيت و موانع ارتباطي که به دلايل مختلف روي مي دهند و بر ارتباط بهداشتي تأثیر مي گذارند،همواره موجب نگراني برنامه ريزان بهداشتي و درماني  است.

 در بسياري از موقعيت ها در ارتباط بين فردي خطاهايي رخ مي دهد که لزوم آشنايي با موازين پيشگيري از اين موانع را حائز اهميت مي سازد. به همين دليل شايسته است برنامه ريزان امور بهداشتي که مسئوليت تربيت نيروي انساني شاغل در بخش خدمات مربوط به سلامتي(بهداشتي - درماني)را برعهده دارند، در برنامه آموزش اين گروه تأکید آموزشي کامل به عمل آورند تا کارکنان شاغل در خدمات مربوط به سلامتي قادر باشند ارتباط مؤثرتري با خدمت گيرندگان خود برقرار نمايند وهدف نهايي ارتقاء سلامتي جامعه را تحقق بخشند.

 در بين گروه هاي بهداشتي تنها گروهي که ارتباط مستقيم و طولاني با مددجو دارد گروه پرستاري مستقر درمرکز پزشکي است . در علم پرستاري هم برقراري ارتباط بين پرستار و بيمار هسته اساسي را تشکيل مي دهد.اين ارتباط از نوع حرفه اي بوده و بر اساس اعتماد و احترام متقابل بيان شده است.افرادي که نياز به کمک پرستار و ساير کارکنان حرفه اي  جهت حل مشکلات بهداشتي خود دارند، به مؤسسات بهداشتي مراجعه مي کنند.ارتباطي که بين پرستار و بيمار به وجود مي آيد به علت تشريک مساعي است که پرستار و بيمار جهت ارتقاي بالاترين سطح سلامت بيمار باهم برقرار مي کنند.به منظور برقراري رابطه جهت کمک به بيمار، پرستار بايد با مهارت هاي ارتباطي که بدون آن ايجاد ارتباط غير ممکن خواهد بود، آشنا باشد. و چون بيماران در گروه هاي مختلفي از نظر اعتقادي ، اجتماعي و فرهنگي و اقتصادي دارند در نتيجه بايد زبان مشترک و قابل تفهيم براي هر دو گروه ارائه دهنده خدمات (پرستار) و گيرنده خدمات ( بيمار) موجود باشد تا اين ارتباط هر چه سريعتر انجام شود تا بتوان در مدت کوتاهي به بالاترين نتيجه قابل انتظارکه همان ارائه مراقبت استاندارد و رضايتمندي هردو گروه مي باشد، دست يافت. همچون ساير مهارت هاي پرستاري، "ارتباط" نيازمند دانش تئوري و ارزش گذاري بر آن و عمل به آن است ، لذادر اين مجموعه سعي شده هر چند مختصر ولي با تأکید بر اصول اوليه علم ارتباط همکاران را در رسيدن به اين اهداف ياري نمود.